14 de novembro de 2012. Foxo do lobo, curso medio do Río Almofrei. 52, 5 kms

VER ESTA RUTA EN WIKILOC

O pequeño e vigoroso Río Almofrei ven a ser principal afluente do Lérez. Nace no Seixo e despois de partir en dúas as terras de Cotobade,  entrega as súas augas a carón da vella ponte de Bora. Nos últimos quilómetros descende formando incesantes fervenzas que separan Almofrei de Mirón, en profunda fenda granítica que lle da especial nervio e beleza.

Mais no seu curso medio o río discorre prácidamente agarimoso en límpidas augas entre prados que verdexan as parroquias de Loureiro, Carballedo, Rebordelo e Borela.Hoxe quixemos acompañalo nesta aventura así que nos achegamos a Ponte de Borela.

Unha vez pasada a capela xiramos por unha pequena corredoira que nos achega a Pazos e que forma parte dunha ruta de BTT.

Un lixeirísimo desvío lévanos por un camiño empedrado e cheo de auga, que sería anticipo da constante que máis arriba iamos sofrir e disfrutar.

Despois de pasar unha pontella onde apreciamos a auga limpa e cristalina pasamos polo Pozo Negro; unha rápida pista diríxenos hacia Carballedo. Nada máis cruzar a estrada chegamos ó punto de partida da ruta de sendeirismo prevista para hoxe. De repente damos conta do paradeiro do horripilante e gigantesco cañón de ferro que fai anos homenaxeaba de xeito desafortunado o antiguo Cañon de Pau que forma parte da historia e do escudo do Concello de Cotobade, usados na loita contra os franceses. Hoxe está no lixo, como deberían estar tódolos cañóns que no mundo hai.Para non estenderme moito tratarei deste asunto noutra ocasión.

O sendeiro ascende suavemente entre carballos e acebos por unha pista un tanto estragada polos tractores, pero conserva grande prestancia. Chega a un lugar que creo recordar se chama Sabugueiro, con construccións abandonadas, anticipo do que máis arriba atopamos no xa coñecido Arufe. Na bifurcación seguimos de frente hacia o Foxo.

Paramos na fonte a repostar enerxías para descender estrepitosamente de novo hacia o noso Almofrei entre prados con vacas que pacen sen alporizarse ante o noso paso.

Tras leves descansos xustos e necesarios para tomar fotos, a xornada vaise facendo bastante fatigosa pola presenza continua de enlousado granítico irregular, que engadido as correntes de auga que a miudo se apropian do camiño vai limando forzas.

Por outra banda, e como compensación, a paisaxe é indescriptible, follato de Carballo tapiza as corredoiras, prácticamente libres de silvas e toxos, muiños agochados, muros mimetizados con musgo verdísimo e a corrente continua do Almofrei como banda sonora e visual.

Pasamos un par de pontellas humildes e despois de moito afanar chegamos por fín o lugar idílico de Ponte Serapio. Non vou comentar nada, vede as fotos.

A partir deste punto a paisaxe vaise afeando, unha pequena duda nun cruce onde aparece unha sinal de BTT pero finalmente ascendemos xá entre eucaliptos por onde indica o sendeiro, unha dura subida en pista forestal nos achega a unha chan herbácea na que nos atopamos de frente coa vista do Coirego.

Unhs lamentables postiños de madeira continúan marcando a ruta entre os toxos, é fácil perder o camiño neste lugar.

No medio dos toxos atopamos un descenso case milagroso que nos leva a outra espectacular carballeira tinguida do marron propio da estación, alí está  o Foxo, a modo de paredes que se van estreitando preparada para lle dar caza ó lobo cun burato profundo no seu ángulo. Esta construcción está semiderruida. Sabemos da existencia doutra similar entre Viascón e Carballedo, e doutra en Barbeira, continuando a ruta da libertade, seguramente hai máis pola nosa comarca.

Xa se ía facendo tarde e para rematar o día temos que subir totalmente a pé por un estreito carreiro ribeteado por toxos ameazantes, por eso cando albiscamos a estrada abandonamos o reino do toxo e descendemos por asfalto hacia a capital. A ruta continúan en descenso hacia Carballedo, outro dia trazaremos esa parte a ver que tal está.

En resumen, unha espectacular ruta de sendeirismo, demasiado técnica para a bicicleta, pero a beleza do entorno compensa con creces o esforzo.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s