12 de abril de 2012. Ruta da carboeira. 35 kms.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

Hoxe tocou unha rutiña corta pero bastante dificultosa, por causa dalgunhas rampas duras que de seguido comento.

Iniciamos a ruta subindo ata a Hermida, iniciando o coñecido percorrido a carón do circuito de motocross. Nada mais chegar as primeiras casas da Peralba chega a primeira dificultade montañosa, subimos coma tiros hacia Vilarchán, pasando pola zona coñecida coma Portela do Carbón. Está visto que hoxe a ruta iba ter que ver co oscuro mineral.

Aproveitamos a sinalización dunha ruta de sendeirismo para achegarnos a Mirón, e esquivamos a estrada, obviando tamén por hoxe a ponte do Almofrei,  para subir polo Monte Sabanda.

Unha pequena exploración por unha zona chamada Campolongo achéganos a unha pequena canteira abandonada, onde atopamos os restos do que parece ser unha caseta construida ¡¡¡ de neumáticos xigantes¡¡¡. Un bonito  camiño flanqueado de pedra que desgrazadamente está impracticable, impedindonos chegar a Borela por esta vía, atopando en tétrica compensación, un cráneo de cabalo.

Así pois houbo que xirar pola zona do miniembalse, e achegarnos a praia fluvial da Xesteira.

A partir daquí, iniciamos unha dura subida pola ladeira da Carboeira, que nos da acceso á serra do Castelo. Fai uns meses houbo un incendio e os vellos toxos quedaron carbonizados, polo que circular por esta zona facíase complicado, tendo en conta ademais que hai abondante pedra no camiño. Hai marcada unha ruta con spray verde, que parece recente, pero a zona é de dificultade técnica e física.  Aínda así, paga a pena admirar as caprichosas formacións rochosas que nos sorprenden cada poucos metros. Este monte ten varios picos bautizados cos curiosos nomes de Coto dos Porcos, coto Xesteiro, Coto da Hedra, Coto da Vella…  Nesta paraxe hai proxectada a instalación dunha canteira, con forte oposición veciñal, veremos en que queda.

Coa roupa tinguida de negro polos chamizos chegamos á coñecida pista forestal que discurre por esta serra, pero enseguida a abandoamos para seguir por outra paralela, que discorre con un sube baixa incómodo. Así que como ameazaba chuvia empatamos coa baixada a Tenorio, pasando a carón da cruz de Daniel, que por enésima vez non atopamos, pero existir existe.

Para rematar a xornada,  recomendase usar algo tan pouco orixinal pero non por eso menos práctico sendeiro do Lerez.

VER EN WIKILOC                     VER MAPA RESUMEN

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s