29 de marzo de 2012. A Fracha descoñecida. 36 kms.

El pase de diapositivas requiere JavaScript.

Ruta polas montañas rocosas da Fracha, onde se mestura o granito co ceo, con Pontevedra e a Ría de Vigo de constante telón de fondo.

Para comenzar un pequeno recorrido polo Monte Carrasco, en Marcón, nuns camiños que pronto han de desaparecer por mor da construcción dun novo hospital.
A continuación buscamos uns camiños que bordean a serra, evitando descender á estrada de Tomeza, para iso atravesamos por a Valadiña e iniciamos o ascenso hacia Bértola. Atopamos no camiño a uns poucos ciclistas con maillots de Farto, tal vez esten preparando a quedada do día 15.

Unha vez en Bértola, subimos por un camiño desfeito que non ten moita alternativa, porque hai unha rampa mellor, pero recordamos que era de excesiva pendente. A partir do ruinoso campo de Futbol de Canicouva a subida faise máis levadeira. Unha vez na pista xeral que rodea a Fracha cruzámonos de novo co grupiño que viña ascendendo polo Ramalloso dende Canicouva, algo máis tendida ca a que fixemos nos.
Seguimos bordeando pola coñecida ruta das Canteiras para achegarnos á famosa Chan do Brasil, importante cruce de camiños. Dende alí rodeamos é ascendemos ó coto da Chan da Arnela, onde hai unha pequena canteira abandonada, con enormes moles de granito cortado e esquenzido. Unha curiosa rocha coroa o monte, mesmo hai un par de chouzas feitas con planchas de granito a modo de refuxo. Os últimos metros hai que acceder a pé.

De novo descendemos e enfilamos de novo a serra, pasando por Cristo Rei e por encima de Baltar collemos un desvío que nos leva ó cumio da Serra. Ben merece un comentario aparte para aqueles que pensan que estiveron no alto da serra, pensando que este corresponde o monte do vértice xeodésico é antenas. Pero o Coto da Franqueira é lixeiramente máis elevado 552 metros, contra 542 do coñecido vértice. Para acceder, de novo pé a terra e escalada entra rochas e toxos, unha vella caseta coroa o monte.

Como última sorpresa atopamos o merendeiro da Fracha, un lugar sorprendentemente belo e descoñecido para nós, que non dabamos creto a non haber pasado nunca por alí.

O descenso fixémolo fácil, polo polígono, usando o gaseoducto ata a zona da Hermida, para dar por rematado satisfactoriamente a ruta.

VER MAPA RESUME                VER EN WIKILOC

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s